Aklımın ucundan bile geçmezdi Beni böyle sahipsiz zamanlara Bırakıp da gideceğin Ve böylesine umursamaz Böylesine duyarsız kalacağını Senli gecelerin
O gün başkaldırdı işte kara sevdam O gün başladı içimdeki en kanlı isyan Darağaçlarına asıldı kahkahalarım Zincirlere vuruldu en güzel duygularım Şimdi özlemlerin hareminde Çığlık çığlığa dans ediyor hasretin Acının ipiyle düğümledim zamanı Ve bütün varlığımı yokluğuna terk ettim Kurşunlar gizledim gözlerime Hançer hançer ettim bakışlarımı
Beni bende vuracak biliyorum bu sensizliğim Biliyorum bir daha dirilişi yok bu gözlerin Öyle kopardım ki bağlarımı kendimle Öyle sardın ki hasretinle Öyle vurdun ki özlemlerinle Öyle doldurdun ki yalnızlığı yüreğime Sonunda yüreğim bedeninden firar etti
Hatıralar bile öfkemi yumuşatamıyor Yokluğun ezikliği bir duman gibi Çöküyor her yerlere Kendimden kaçtıkça sana yakalanıyorum Bir ölü gömer gibi gömüyorum kendimi Senin gittiğin yere Bu yürek daha fazlasına dayanamaz biliyorum Biliyorum Beni bana düşman edecek kimsesizliğim Biliyorum Beni benden edecek sensizliğim
Sana ayarlanan zamanlardan haykırıyorum Bu bir ilanı ölümdür ecelsiz tarafından İpi kopuyor artık benim için dünyanın Dürülüyor ömür defterim yavaştan Bittim tükendim yokluk kesildim Gittikçe gidiyorum gittikçe eriyorum Anladım artık bu bedende yaşayan sensin Benim aslında toprağın altındaki Bunu biliyorum Öyle sardın ki hasretinle Öyle vurdun ki özlemlerinle Öyle doldurdun ki yalnızlığı yüreğime Sonunda yüreğim bedenimden firar etti
Yurdagül ÖZAY
gülvediken tarafından 19.08.2010 22:47:04 tarihinde eklendi ve 390 gösterildi.
