|
|
ATATÜRK ÇOCUK VE İSMET PAŞA
Atatürk’ü gördüm düşümde
Hem de bizim evde
Bir koltuğa oturmuş
Pencereden uzaklara bakıyordu
Beni görünce gülümsedi
“Gel çocuk” dedi.
Sevinçle uzandım
Öptüm ellerinden
Sarıldım boynuna
Saçlarımı okşayıp
Adımı sordu bana.
Sonra titreyen sesimle
Bir şey söyleyeceğim Paşam dedim
“Söyle çocuk” dedi.
Eğer yeniden düşman girerse vatana
Eğer yeniden çaresiz kalırsa bu millet
Eğer sen yoksan
Neyleriz Paşam, dedim
Düşündü bir an
Bir elini omzuma koydu
“Eğer yeniden düşman girerse vatana
Eğer yeniden çaresiz kalırsa bu millet
Ve eğer ben yoksam
İsmet Paşa var çocuk” dedi…
Öyle inançlı, öyle güçlüydü ki sesi
Çarpıp duvarlara, gök gürlemesi gibi
Taa uzaklardan duyuldu
Gülümseyen mavi gözleri
Bir deniz gibi parlıyordu…
“Biz beraber çıktık yola çocuk
Beraber savaştık düşmana karşı
“O Lozan Fatihi
Garp Cephesi Kumandanı İsmet Paşa
İyi tanır düşmanını, gerek yok telaşa
Yemen de, Kafkasya da, Suriye de
Savaş meydanlarından geçti
Afyonda, Sakarya da
Kat kat ordularla savaştı
Hele İnönü’de kazandığı zafer
Bu millet için her şeye değer
Telaş etme sen
“Eğer yeniden düşman girerse vatana
Eğer yeniden çaresiz kalırsa bu millet
Ve eğer ben yoksam,
İsmet Paşa var çocuk” dedi…
Kalakaldım öylece
Yüreğim fırlayacaktı yerinden
Gözlerim doldu
Bir daha öptüm ellerinden
Önümde dağ gibi duruyordu…
Kazım ÜÇOK
k.ucok tarafından 25.12.2011 15:56:38 tarihinde eklendi ve 37 gösterildi.
|
» Yorumlar
|
|
