|
|
ZELİŞ'İN PENCERESİNDEN-ATAMI SEVİYORUM
Yüzdört yaşındaki Gülhanım nine telaşlıydı o sabah..Sandıktan özel günler için sakladığı çamaşırı dahil esbaplarını giymiş yine o güne has ...
Büyük siyah, üstünde ayyıldız deseni olan örtüsünü takmış..
Yanında 10 yaşında zayıf çelimsiz bir kız çocuğu eşlik etmekte, beli bükülmüş yüzü aydınlık nineye..
Yıl 29 Ekim 1977;yer Erzurum, havuzbaşına ilerliyorlar, büyük meydana...
Cumhuriyet bayramı askeri törenleri var.
Gülhanım nine insanları yararak ilerlemeye uğraşıyor. En öne geçmek derdi.
Amma da kalabalık, mahşer yeri gibi. Bir asker amca kızıyor yaşlı nineye:
-Nenem ne işin var burda, git evine ezecekler seni de çocuğu da.
-Vışş torpağ başan devamsız, sen ne anlarsın bu bayramdan, bu bayram benim.
Mustafam ile elele kazandık biz bu savaşı, ben gaziyim oğul, çekil önümden hele deyip askeri itiyor..
Asker mahcup, başını yere eğiyor.
-Haklısın nenem gel benimle diyor..
Ardından nenenin diğer koluna girip, en öne götürüp ona sandalye göstererek,
-Otur nenem diyor .
-Ben oturmam oğul, Mustafam ve oğulları geçerken ben oturamam, diyor ağlamaklı bakan gözlerle.
Tüm geçit boyunca selam veriyor askerlere, küçük kız da onunla beraber..
Sevgili dostlar bu yaşanmış bir hikayedir.
O, on yaşındaki kız, benim ve hafızama kazınmış sevgimin tohumlarının atıldığı gündür.
Mustafa'yı o an çözememiş olsa da çocuk yüreğim, sonra nenemden dinleyince, Mustafa Kemal Atatürk olduğunu öğrendim..
Nenem, Mustafam derdi, aşıktı ona .Ermeni ve Rus zulmünden memleketini beraberce kurtardığı arkadaşı, komutanıydı. Atatürk'ten bahsettiğinde gözleri gülerdi.
Kıyafet devriminde, kara çarşafı ilk o çıkarıp, pardesü eşarbı takan dadaş kadınıydı.
İşte ben, o gülhanım nenemin gözü ile sevdim atamı.
Önyargıyı yıkmak atomu parçalamaktan zor derler.
Benim Atatürk'üme bakarken, beni yaralayan da bu saçma önyargı...
İnsanları ayırma sınıflandırma politikası, beni yaralıyor..
Oysa ki hepimiz insanız ve ölümlüyüz..
Dış görüntü, birini severken baz alınmamalı..
Nasıl dış görüntüye bakıp, bu inançsız, bu inançlı yargısını yapamazsak, işte öyle de Atatürk'çü olamazsın...
Örtün var, demek ne kadar saçma değil mi?
İnanın bu sınıflandırmalar bu vatanı, bizi ve kardeşliğimizi zayıflatır ve yok olmaya mahkum eder..
İşte, o zaman Gazi Mustafa Kemal'e ve Cumhuriyetimize ihanet etmiş oluruz...
ATAM
Ben Atamı, nenemin gazi yüreğinde seviyorum,
Dünyanın gözündeki, o lideri seviyorum,
Haklarımı bana sunduğu, devrimlerde seviyorum,
Özgürce gezebildiğim, cumhuriyetim de seviyorum,
Vatanımın namusu, bayrağımda seviyorum,
Her alanda söylediği, özlü sözlerinde seviyorum...
Dahi zekası ile herkesi hayran bıraktığı, gözlerde seviyorum,
Geleceğimin teminatı, evlatlarımın yüreğinde seviyorum,
Gözümdeki nur, yüreğimdeki imanımla seviyorum,
Ben Atamı, Anıt Tepe'de ki kabri ile seviyorum
Cennet müjdesi ile, huzurla uyu Atam
Bu vatan bölünmez, senin eserindir Atam...
Zeliha (Öztepe) ÇAKAL
10 kasım 2009
şiirce_ tarafından 11.11.2009 15:33:13 tarihinde eklendi ve 599 gösterildi.
|
» Yorumlar
|
|
